Eluterius

Brigitte, 2004-03-27

Of het zin heeft om een paar onzinnige zinnen te verzinnen, kan ik zo niet verzinnen.


Er zijn zo weinig zinvolle zinnen te verzinnen, dat ik het liefste helemaal geen zin verzin.


Maar dan zou deze onzinnige verzameling zinnen over de zin van de onzin geen zin hebben.


Zinvol hè? Dus verzin ik maar weer een onzinnige zin over de zin van de onzin, wat onzinnig is.


Maar de zin van het leven zou niet zinnig zijn als de onzin niet verzonnen was, dus zinnig of onzinnig: het blijven noodzakelijke zinnen.


Ik heb nergens anders zin in, en trouwens: al had ik ergens zin in, niets zou zo zinvol of juist zinloos als deze onzinnige zinnen over de zin van de onzin zijn.


Er staan alleen maar onzinnige zinnen in deze zinnen over de zin van de onzin, en erg zinnig vind ik het niet.


Je moet het maar verzinnen!


Zo komt het dus dat er alleen maar onzinnige zinnen in deze zinnen over de zin van de onzin staan, het is zo onzinnig dat er niks zinnigs over te verzinnen is, maar zinloos of zinvol, je komt toch altijd bij hetzelfde uit: de zin van de onzin.


Het is dus alweer niet erg zinvol om een hele zin, of meerdere zinnen, over de onzinnige zin van de zinnige onzin te verzinnen.Inderdaad behoorlijk zinloos.


Zinnige onzin om onzinnige zinnen te verzinnen over de zin van de onzin.








Onzinnig hè? Weinig zinnigs te verzinnen over de zinnige onzin die ik hier aan het verzinnen ben.


De zin van de onzin is dus absoluut niet zinnig of misschien heeft het toch een beetje zin.


Ik zal stoppen met het verzinnen van onzinnige zinnen over de zin van de onzin.





Ik ga iets ZINNIGS doen...